Cześć

Cieszę się, że zdecydowałeś/aś się tu zajrzeć. Strona, na której jesteś, powstała, ponieważ chcę głosić prawdę. Nie dlatego, że tak mi nakazuje jakaś doktryna, albo mam nadzieję, że coś w ten sposób sobie wypracuję. Robię to, bo Bóg mnie uratował i zrozumiałem, że taki ratunek ma dla każdego. Uratował mnie od depresji, narkotyków i od wyroków sądowych. Zabrał z mojego życia strach, wstyd i nienawiść do innych ludzi. Nie dlatego, że na to zasługiwałem. Zrobił to dlatego, że mnie kocha i wiem, że kocha również Ciebie.

Na świecie jest bardzo dużo kłamstwa na temat tego, kim jest Bóg. Zdaje sobie sprawę, że ilość tych teorii jest przytłaczająca. Człowiek po pewnym czasie po prostu wytwarza grubą skórę i nie wierzy już w nic, co usłyszy. Dlatego chciałbym dać ci dobrą radę. My jako ludzie mamy dwa ośrodki decyzyjne. Nasz umysł, czyli ośrodek fizyczny. Oraz ośrodek duchowy, który przez chrześcijan często jest nazywany sercem, a przez świat intuicją. Jeżeli szukasz prawdy na temat rzeczywistości duchowej, kluczowe jest, abyś pierwszy krok zawsze wykonywał swoim sercem, a dopiero następnie decyzję przekazywał swojej głowie.

Wyobraź sobie, że zostałeś porwany. Budzisz się w bunkrze z szalonym terrorystą, który deklaruje, że spuści na terenie Polski bombę atomową. Jedyne, co może go powstrzymać, to twoja decyzja, aby twoje dziecko (lub najbliższa ci osoba) zostało rozebrane publicznie do naga, torturowane, ośmieszane, opluwane i aby w nieludzkim cierpieniu zostało zabite.

Jana 3:16 UBG
[16] Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Wyobrażasz sobie, jak bardzo Bóg musi nas kochać, że pomimo naszego ciągłego upadania, pomimo całego zła, które wyrządziliśmy, wciąż otwiera przed nami szansę na ratunek? W dodatku, jaką ceną nas z tego wykupuje? Czy taki Bóg mógłby życzyć ci, aby po twojej śmierci została otwarta księga twoich uczynków, a także po dokładnym wyczytaniu wszystkich twoich przewinień, oschłym tonem wyrzec: „winny"? Bóg nie życzy ci, żebyś tak skończył.

I Tymoteusza 2:3-6 UBG
[3] Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Boga, naszego Zbawiciela; [4] Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. [5] Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus; [6] Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.

Nie wiem, czy obserwowałeś/aś kiedyś dzieci. Zauważ, że wszystkie dzieci podświadomie wierzą w Boga. W internecie krąży film przedstawiający ciekawy eksperyment. Polegał on na tym, że w pobliżu niemowląt kładziono węże. Udowadniał on, że dzieci rodzą się z przekonaniem, że są na tym świecie bezpieczne. Zupełnie tak, jakby były nietykalne. To rodzice muszą się za nimi oglądać na schodach, bo dziecko nie sądzi, że spadnie.
Dzieci są też przekonane, że życie ma sens, a także że same w sobie mają wartość. Upadek podczas nauki chodzenia, źle wypowiedziane słówko nie zmienia w nich tego przekonania. Zostaliśmy zaprojektowani jako dzieci Boga. To dopiero później różne sytuacje, doświadczenia, zranienia sprawiają, że te założenia zostają w nas zaburzone. Powstają głęboko zakorzenione twierdzenia, które poza naszą świadomością zatruwają życie. To może być wiara w brak kontroli nad nałogiem, a może poczucie, że na miłość trzeba sobie zasłużyć. Że nie należy się ona za sam fakt egzystencji. Te twierdze po cichu zmieniają naszą rzeczywistość. Potrzebny jest ktoś, kto

Jeżeli w jakiś sposób trafia do Ciebie to, co tutaj napisałem, jeżeli zdecydowałeś/zdecydowałaś się na to, aby wejść w relację z naszym Ojcem w niebie, lub jeżeli potrzebujesz dowiedzieć się nieco więcej, aby podjąć taką decyzję, to chcę ci dać narzędzia, dzięki którym będziesz mógł pójść dalej.